อย่าปล่อยให้ความผิดหวังท้อแท้...     มาคอยกัดกร่อนทำลายความสุขในชีวิต..

หาหนทางเรียกกำลังใจกลับมาอีกครั้ง...   ถ้ากำลังมีความรู้สึกท้อแท้เบื่อหน่ายชีวิต

หรือหมดกำลังใจสาเหตุมาจากความล้มเหลว    ถูกตำหนิติเตียน...หรือเกิดปัญหาต่าง ๆ ...

พยายามปลอบใจตนเอง ระบายความอัดอั้นตันใจออกมา...   หากสามารถทำได้ก็สามารถเอาชนะใจตนเองได้ระดับหนึ่ง

แม้จะเป็นเพียงเล็กน้อย...    ก็ทำให้สามารถเรียกกำลังใจกลับมาได้อีกครั้ง...

จากนั้นมองย้อนไปที่ความผิดพลาดหรือความล้มเหลวที่เกิดขึ้น...

วิเคราะห์ว่าเกิดจากสาเหตุอันใด...  พร้อมกับระมัดระวังหรือแก้ไขมิให้เกิดความผิดพลาดขึ้นมาอีก...

ผู้ที่เคยล้มเหลวแล้วลุกขึ้นมาต่อสู้อีกครั้ง...  จะเป็นผู้ที่มีความรอบคอบขึ้น...แข็งแกร่งขึ้น...

และมีประสบการณ์ในการแก้ปัญหามากขึ้น...   เพราะครั้งหนึ่งเคยเอาชนะมรสุมร้ายในชีวิตมาแล้ว...

ความผิดพลาดในอดีตเป็นครูที่ดีที่จะสอนให้ระมัดระวัง...   และมองโลกได้อย่างเข้าใจยิ่งขึ้น...

ในการแพ้นั้น...บางคนแพ้เพราะฝีมือไม่ถึง...    บางคนแพ้เพราะประมาท...

แต่มีหลายคนที่แพ้...เพราะใจของตนเอง...

                                                                             ขอขอบคุณบทความจาก คุณ R e P e T e

   
ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม

สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ


คนเป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น

อย่าตั้งใจกับคน
1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว


อย่าคาดหวังกับ คน
1 คนมากเกินไป

เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น


อย่าให้เวลากับคน
1 คนมากเกินไป

เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. . . คนเดียว
....

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน
1 คนมากเกินไป

เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง


อย่าควบคุมชีวิตคน
1 คนมากเกินไป

เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด


อย่าบีบบังคับคน
1 คนมากไปกว่านี้

เพราะถ้าคนๆนั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้


คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที


เธอ. .
. ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ

ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา


ฉันเองก็เป็น
คนเป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . เช่นกัน

...
อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง...

Blog Entryรู้สึกบ้างไหมDec 13, '07 9:56 PM
for everyone

ชื่อเพลง:: รู้สึกบ้างไหม (Ost. รักแห่งสยาม )
นักร้อง:: พิช วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล

อาจจะดูเนินนาน อาจจะผ่านมาแสนไกล ที่เราต่างคนต่างเดินต่างไปในวันนั้น
อาจมีใครหลายคน ก็อาจมีคนเป็นร้อยพัน ที่เข้ามาทำให้คืนและวันชั้นหมุนไป

หรือเพราะว่าเขาไม่ใช่เธอ และเหมือนว่าฉันนั้นยังไม่เจอกับสิ่งที่ตัวเองทำหล่นหาย
หรือเพราะวันนั้นเอง ที่ฉันทำเรื่องเราพลาดไป ไม่อาจจะทำให้เรากลับไปเป็นอย่างวันนั้น
 
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่
วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย
ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

อาจจะดูไม่ทัน และมันอาจจะสายไป เมื่อทางที่เราต่างคนต่างไปมันไกลแล้ว
แต่ก็ยังเฝ้าคอยถึงแม้จะดูไม่มีวี่แวว จะรอเธอเสมอและจะไม่รักใคร


นั้นเพราะว่าเค้าไม่ใช่เธอ และเหมือนว่าฉันนั้นก็เจอกับสิ่งที่รอในวันที่สาย
อยู่ในวันนั้นเองฉันทำเรื่องเราพลาดไป ไม่อาจจะทำให้เราคืนไปเป็นอย่างวันนั้น

รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่
วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย
ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

หากว่าเรารู้สึกเหมือนกันอยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนดังวันเก่าจะได้ไหม
อยากจะขอสักครั้ง ขอแค่สักครั้ง ขอโอกาสสุดท้าย จะกลับมา ให้เธอได้กลับมาหา

รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่
วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย
ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

กรวดเม็ดเล็ก ๆ รวมกันเป็นภูเขาสูงใหญ่
ก้าวเดินก้าวเล็ก ๆ เป็นระยะทางได้หลายกิโล
การกระทำเล็ก ๆ ด้วยความรักความกรุณา
สร้างโลกให้สดใส สดสวยด้วยรอยยิ้ม
คำพูดเล็ก ๆ สามารถบรรเทาปัญหาที่แสนจะยากเย็น
อ้อมกอดเล็ก ๆ เช็ดน้ำตาให้เหือดแห้ง
เทียนไขเล็ก ๆ ส่องแสงนำทางในความมืดมิด
ความจดจำสิ่งเล็ก ๆ คงอยู่นานหลายปี 
ความฝันใฝ่เล็กๆ นำไปสู่ความยิ่งใหญ่
ชัยชนะเล็กๆ นำไปสู่ความสำเร็จที่ปรารถนา


สิ่งเล็กๆ ต่าง ๆ ในชีวิต นำมาซึ่งความสุขอันยิ่งใหญ่ ถ้าเราได้คิดสักนิดถึงสิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้แล้วหละกัน  ความอบอุ่นเมื่อคิดถึงเธอก็ผุดขึ้นในใจ มันเป็นความสุขใจอันสุดแสนจะบรรยาย .. เสมอและตลอดไป ..



© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help